Miko┼éaj z Jaroszowa herbu Kornicz, zwany te┼╝ Siestrze┼äcem, mia┼é wszelkie predyspozycje aby przej┼Ť─ç do historii jako ┼Ťwiat┼éy pan, burgrabia b─Ödzi┼äski i rabszty┼äski, przyjaciel mo┼╝nego rodu Szafra┼äc├│w i samego kr├│la W┼éadys┼éawa Jagie┼é┼éy. Miko┼éaj posiada┼é jednak cechy charakteru, kt├│re w dzisiejszych czasach pozwoli┼éyby go zakwalifikowa─ç do grupy choleryk├│w. Legenda, jak i zachowane ┼║r├│d┼éa historyczne z XV wieku, pokazuj─ů nam Miko┼éaja z Jaroszowa jako gwa┼étownika, zb├│ja i warcho┼éa.

Ale od pocz─ůtkuÔÇŽ

Rodzice naszego bohatera, Miko┼éaj i Helena, byli niezamo┼╝nymi lud┼║mi ze wsi Kornice w powiecie raciborskim. Jak to si─Ö wi─Öc sta┼éo, ┼╝e pochodz─ůcy z ma┼éo znacz─ůcej rodziny cz┼éowiek wybi┼é si─Ö wy┼╝ej ni┼╝ pewnie sam przypuszcza┼é?

Za m─Östwo okazane w bitwie pod Grunwaldem i wsparcie w zdobyciu zamku w Dzierzgoniu kr├│l W┼éadys┼éaw Jagie┼é┼éo nadaje Miko┼éajowi tytu┼é i funkcje burgrabiego zamku w B─Ödzinie. Nawiasem m├│wi─ůc, to zdobycie twierdzy odbije si─Ö za wiele lat Miko┼éajowi czkawk─ů: zostanie oskar┼╝ony o kradzie┼╝ skarbu z dzierzgo┼äskiego zamku.

Jest rok 1415. B─Öd─ůc ju┼╝ panem pe┼én─ů g─Öb─ů Miko┼éaj zaprzyja┼║nia si─Ö z jednym z najpot─Ö┼╝niejszych mo┼╝nych kr├│lestwa, w┼éa┼Ťcicielem Pieskowej Ska┼éy, podkomorzym krakowskim Piotrem Szafra┼äcem.

Rezyduj─ůc w B─Ödzinie Miko┼éaj styka si─Ö z szerz─ůcym si─Ö w okolicy husytyzmem. Pos┼éuje nawet z polecenia kr├│la Jagie┼é┼éy do Czech, a jest to czas, ┼╝e husyci obiecuj─ů polskiemu w┼éadcy czesk─ů koron─Ö. Jak wiadomo nic z tego nie wysz┼éo, ale Miko┼éaj sympatyzuje z nowym ruchem religijnym. Kiedy ksi─ů┼╝─Ö raciborski wtr─ůca do wi─Özienia czeskie poselstwo zmierzaj─ůce do Jagie┼é┼éy i mimo pr├│┼Ťb Miko┼éaja nie chce ich wypu┼Ťci─ç, pan na B─Ödzinie pokazuje swoj─ů mroczn─ů stron─Ö: zaczynaj─ů si─Ö napa┼Ťci na kupc├│w zmierzaj─ůcych do Krakowa, a jeden z zaufanych ludzi Kornicza atakuje ko┼Ťci├│┼é w Pilczy. W tym samym czasie w B─Ödzinie na zamku tworzy si─Ö swoista baza poparcia dla husyt├│w, mimo ┼╝e sam Miko┼éaj husyt─ů nigdy nie by┼é, chocia┼╝ m├│g┼é liczy─ç na ich wsparcie. Nie mog┼éo by─ç inaczej, skoro na zje┼║dzie w ┼üucku jawnie grozi kr├│lowi Jagielle najazdem husyt├│w.

Zamek w B─Ödzinie na litografii Napoleona Ordy

Miko┼éaj musia┼é by─ç cz┼éowiekiem o wielkim uroku osobistym, bo kr├│l nawet wtedy nie chce wyst─Öpowa─ç przeciwko niemu. A rabunki i napady na bogate karawany kupieckie trwaj─ů w najlepsze. W zamku w Przewodziszowicach Miko┼éaj utrzymuje band─Ö zb├│j├│w ze ┼Ül─ůska, kt├│rzy nie przepuszczaj─ů nawet orszakom mo┼╝nych. Od 1426 roku (bo wtedy podobno Przewodziszowice znalaz┼éy si─Ö w r─Ökach Miko┼éaja) zd─ů┼╝y┼é dorobi─ç si─Ö w ten spos├│b niez┼éej fortuny.

Niezdobyta warownia, jak─ů wtedy by┼éy Przewodziszowice, pozwala┼éa chroni─ç si─Ö przed ewentualnym po┼Ťcigiem i ukrywa─ç ┼éupy. Nikt nie by┼é w stanie zdoby─ç zamku, chocia┼╝ na Miko┼éaja zasadza┼é si─Ö niejeden magnat, kt├│ry mia┼é ju┼╝ dosy─ç panoszenia si─Ö bezczelnego i zuchwa┼éego szlachetki. Nasz bohater, schowany za kamiennymi murami wzniesionymi na dwudziestometrowej pionowej skale, kpi┼é sobie z wszelkich pr├│b zagarni─Öcia zamczyska.

Stra┼╝nica Przewodziszowice

Ale nawet cierpliwo┼Ť─ç W┼éadys┼éawa Jagie┼é┼éy mia┼éa swoje granice. Miko┼éaj dopiero po zje┼║dzie w ┼üucku pokaza┼é dopiero na co go sta─ç. Zarzuci┼é nieszlacheckie pochodzenie marsza┼ékowi kr├│lewskiemu, uwi─Özi┼é i zaku┼é w dyby mieszczanina ze S┼éawkowa, napad┼é i ograbi┼é starost─Ö s┼éawkowskiego. Na koniec porwa┼é i uwi─Özi┼é dziecko Tomasza z Nawojowa. Tego mia┼é ju┼╝ dosy─ç nawet Jagie┼é┼éo, a s─ůdy przypomnia┼éy sobie o skargach, kt├│re sp┼éywa┼éy na Miko┼éaja od ponad dziesi─Öciu lat.

Jest rok 1434. Kornicza pozbawiono tytu┼éu burgrabiego b─Ödzi┼äskiego. Kara niewielka, tym bardziej, ┼╝e jaki┼Ť czas p├│┼║niej wykupi┼é sobie do┼╝ywotni tytu┼é w├│jta w B─Ödzinie. Zreszt─ů jeszcze w 1434 roku Miko┼éaj napad┼é na s─ůsiaduj─ůcy z B─Ödzinem gr├│dek w Siedlcu i wyp─Ödzi┼é z niego jego w┼éa┼Ťcicielk─Ö. Opieka rodu Szafra┼äc├│w robi┼éa swoje: Miko┼éaja zobaczymy jeszcze jako starost─Ö przedborskiego i burgrabiego rabszty┼äskiego. Zmar┼é dopiero w 1445 roku, do ko┼äca swoich dni procesuj─ůc si─Ö z s─Ödzi─ů grodu krakowskiego Pe┼ék─ů z Kliszowa.

Tyle m├│wi─ů suche fakty na temat Miko┼éaja. Legendy m├│wi─ů, ┼╝e nikt kto za ┼╝ycia zalaz┼é innym za sk├│r─Ö po ┼Ťmierci nie ma co liczy─ç na spok├│j.

Widmo w długiej i ciemnej opończy pojawia się w mgliste i pochmurne dni przy ruinach zamku w Przewodziszowicach. Strzeże swoich skarbów, i robi to nad wyraz skutecznie, bo mimo poszukiwań nigdy niczego nie znaleziono, ani w ruinach warowni, ani w pobliskiej studni wykutej w skale.

Miko┼éaj chyba ju┼╝ nigdy nie podzieli si─Ö z nikim dobrami zrabowanymi kupcom i mo┼╝nym. Nawiasem m├│wi─ůc, zjawa Kornicza jest jednym z najstarszych polskich duch├│w, bo b┼é─ůka si─Ö na swoich dawnych w┼éo┼Ťciach ju┼╝ ponad pi─Ö─çset lat.

┼║r├│d┼éo: „Duchy Polskie”, Zuzanna ┼Üliwa

Translate ┬╗